Page 377 - Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi - Chava Rosenfarb. Drzewo życia - tom drugi.
P. 377

Na zewnątrz ktoś powiedział: „Panowie, odmówmy modły dziękczynne...”
                                                                                  21
                     Głos innego sąsiada zabrzmiał wyraźnie: „Pamiętaj w tym dniu o nas, Wie-
                  kuisty, Boże nasz, ku dobru naszemu, przypomnij nas sobie w nim ku błogosła-
                  wieństwu i zbaw nas w nim ku życiu. A słowem zbawienia i miłosierdzia osłoń
                  nas i obdarz nas łaską Swoją, zlituj się nad nami i zbaw nas, bo do Ciebie oczy
                  nasze są zwrócone, gdyż Ty jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym” .
                                                                           22
                     Usłyszeli jeszcze, jak Mały Żyd wykrzykuje na progu mieszkania sąsiadów:
                     – Dobrego święta, Żydzi!
                     Reb Chaim Pończosznik zakołysał się i podniósł ręce: „Wiekuisty jest ze mną,
                  niczego się nie boję. Cóż mi może człowiek zrobić? Wiekuisty jest przy mnie
                  pośród wspomożycieli moich, i spoglądać będę swobodnie na upadek nieprzy-
                  jaciół. (…) Nie umrę jeszcze, owszem żyć będę, abym opowiadał dzieła Boga” .
                                                                                  23
                  – I odmówił Odcha : „Dziękuje Ci, Wiekuisty, żeś mię wysłuchał i żeś mi się stał
                                 24
                  zbawieniem . (…) Ty jesteś Bogiem najpierwszych i najpóźniejszych pokoleń,
                            25
                  Bogiem wszystkich tworów. Panem wszystkich dziejów, który jesteś uwielbiany
                  mnóstwem pieśni pochwalnych, który w łasce kierujesz Swym światem, a tworami
                  Swoimi w miłosierdziu. Wiekuisty, który nie śpisz i nie drzemiesz, który budzisz
                  do życia śpiących i ocucasz we śnie pogrążonych, obdarzasz niemych wymową,
                  rozwiązujesz spętanych, wspierasz upadających i podnosisz przygnębionych.
                  Tobie samemu jedynie dziękujemy…”  Dopiero teraz świąteczny nastrój ogarnął
                                                26
                  reb Chaima. Jego dusza stała się czysta, bez cienia goryczy. Odmawiając mo-
                  dlitwę, niemal rozradowany, rozrzucał cukierki po stole, dla każdego po jednym.
                  I w ten sposób powiedział Nirca : „Spełniliśmy więc porządek uroczystości
                                              27
                  według zwyczajów i przepisów. Wspomnieliśmy o porządku tym, byśmy go szczę-
                  śliwie wykonywali. Najczystszy, który tronuje na wysokości, który z nicości Swe
                  liczne zbory podnosi, niech zawiedzie w triumfie zbawione plemię przez Niego






                  21   Hagada…, s. 38.
                  22   Tamże, s. 42.
                  23   Hagada…, s. 50–51.

                  24   Odcha, Nirca – to tytuły poszczególnych części Hagady, z których fragmenty są cytowane w tym
                     rozdziale.
                  25   Hagada…, s. 51.
                  26   Tamże, s. 55–56.
                  27   Akceptacja (hebr.). To nazwa końcowej części uroczystej kolacji sederowej.  375
   372   373   374   375   376   377   378   379   380   381   382